Zatorowość płucna

Zatorowość płucna, jak sama nazwa wskazuje, polega na wystąpieniu zatoru, którego skutkiem jest nagłe zatkanie światła tętnic płucnych. Szybkość i nasilenie pierwszych objawów choroby zależy przede wszystkim od tego, do których rejonów płuc przestanie dopływać krew. Typowym objawem zatorowości płucnej jest nagłe wystąpienie duszności, szybkie oddychanie duszności, szybkie oddychanie przyspieszone bicie serca i nadmierna pobudliwość. Chory jest niespokojny, odczuwa silny lęk. Często skarży się na ból w klatce piersiowej zlokalizowany po jednej stronie. Ból ten może promieniować również do ramion pleców oraz brzucha. Najczęściej zamknięcie tętnic płucnych jest spowodowane skrzeplinami, które powstają w wyniku procesu krzepnięcia krwi na ścianach naczyń krwionośnych. Szczególnie często dzieje się to w żyłach nóg i miednicy rzadziej w prawej połowie serca. W przypadku, gdy dojdzie do urwania się zakrzepu, poprzez układ krwionośny może on zostać przetransportowany do płuc. Zatory tworzą się przede wszystkim u pacjentów unieruchomionych przez dłuższy czas, szczególnie po zabiegach operacyjnych lub po ciężkich urazach. Choroba ta występuje też często u osób z niewydolnością krążenia. Materiałem, z którego najczęściej tworzy się, zator jest skrzeplina, rzadziej tłuszcz, powietrze czy ciała obce w organizmie.